Archief van
Tag: dichtsel

Muzecyclus – I

Muzecyclus – I

muze-noordwijk
I – Grafomanie is onbeteugelbare / schrijfdrang achter de dingen / kijken met ogen dicht, / er is een pen die beweegt / op de maat van de regel, / de onregelmaat ontregelt. / Muze, wat weerhoudt / me? De hap lucht tussen / de woorden, – deze zin, dit? / BT

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Olaf!

Olaf!

sneeuwpop-2017

 

Jij sneeuwpop witter heer dachten

wij, onder je pij teruggetrokken

voeten van ijs, de winterkou door-

trekt je huid, en je vindt het best

 

zo,  – in gedachten sta je daar, in

gedachten hoor ik je denken: denk

niet dat ik denk denken doe ik

niet. Ik zie dat je onze wereld be-

 

schouwt als wit. Jij sneeuwpop,

jij houdt je adem in. Zo nieuw

alles is. Alles zal zijn. Witter

dan wit, of nog witter die mop.

 

Geen winter zo minder of

meer,

altijd redt ons de Heer.

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Tover

Tover

De grond die mijn grond was, ergens ter wereld, heb ik betoverd toen ik een man uit het noorden hoorde zingen, en als je naar hem luisterde, dan zag je het allemaal, dan zag je de valleien, de bergen rondom, de rivier die traag omlaag stroomde, de sneeuw in de winter, de wolven ’s nachts, toen die man ophield met zingen hield mijn grond op, voorgoed, waar het ook is. De vrienden waar ik naar heb verlangd heb ik betoverd door voor jou te spelen, en met jou die ene avond, in het gezicht dat je toen had, in je ogen, heb ik ze gezien, allemaal, mijn geliefde vrienden, toen jij bent weggegaan zijn zij met jou weggegaan. – Novecento, novelle –

 

Pure kennis van zaken,

uiterste precisie, wel-

omlijnd staan de woorden

op papier in inkt, in

 

groot verband een klein

verhaal van ergens ooit

vernomen, geregeld

achter voor binnen.

 

Het papier van boek

uit boom gehaald, is

droog hoog lachend

opperste schater schalt.

 

Water valt lang, het

geheugen weet waar

waarheid slaapt, daar.

 

BT

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Muzisch

Muzisch

De kritiek op veel etudewerken is in de loop der tijd ontstaan vanuit het mechanische wereldbeeld dat lange tijd de muziekstudie domineerde. Snelheid werd welhaast belangrijker dan schoonheid, virtuositeit was lange tijd het ‘imponeren’ door mechanisch-motorische hoogstandjes. Tegenwoordig herleeft het standpunt dat techniek in dienst van expressie dient te staan. Techniek dus als uitbeelding, als het beantwoorden van de ‘hoe’-vraag, die gesteld wordt nadat de ‘wat’-vraag duidelijk is geworden. Tegenwoordig gaat men ervan uit dat etudes die inhoudelijk rijk zijn, uit hun aard derhalve meer resultaat bieden dan dorre droge oefeningen. (bron: Wikipedia, 2014)

anne-sophie-2016

 

Etude

 

Aan lucht ontlokken

hoge tonen lijnen tot

melodie. De stok

strijkslag veert de

snaren rond het ge-

 

heim van kennen,

kleuren, kaatsen van

licht op de wand

 

zonder verval het

tekenen, figuren,

beelden, netvliesscherp.

 

BT, 29/10/2016

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Voor Eeuwigheidszondag

Voor Eeuwigheidszondag

Mijn dood zal niet het einde zijn van wat wij hebben met elkaar. Maar hoe dan? Dat weet ik niet, ik zal wel zien. Dus: in het uur van mijn dood, als ik ineenstort als een ruïne, uit elkaar val, zie het maar voor je – als ik sterf, houdt hij niet op er te zijn voor mij? Edward Schillebeeckx heeft eens gezegd: ‘Ik wil God niet zien als een onveranderlijke God, maar als eeuwige jeugd’ – hoe moet je dat uitdrukken? Dat overstijgt onze begrippen. God is ieder ogenblik nieuw. Altijd bron van nieuwe mogelijkheid. Dat geldt met betrekking tot de geschiedenis: God blijft ons overkomen. Ik denk, ook als we dood gaan. Hij is het perspectief op een leven over de dood heen. — Huub Oosterhuis

—————————————-

Gelukkige dode

 

Te herfst, te donkere tijdgang van

eender leven – te ziek, te

aardig het gegevene op blik-

kerig godshout, sterven heeft

de eigen zin van kunnen over-

troffen, helpend kniest de

een de ander, anders een en

later en eerder vloeien af

of niet

ga de aarde rond per jaar-

getijde

steek middendoor de

ziedende zee

druppel binnen, welkom

Niet eerder was de wereld zo

volmaakt.

 

BT

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail