Archief van
Auteur: DWS

Novelle Holle Berg

Novelle Holle Berg

Holle Berg is een nieuwe novelle van de schrijver Hans Altena, die eerder in augustus 2021 bij Uitgeverij Aspekt de roman Zelfportret met masker publiceerde, een drieluik dat helaas verscheen in coronatijd, en daardoor enigszins onder de radar bleef.
De novelle is in zekere zin een vervolg op dit boek, een commentaar op de ontstaansgeschiedenis ervan en een beschrijving van een donkere periode die de schrijver inging tijdens het voltooien van wat hij beschouwt als een levenswerk: vanaf zijn zestiende perfectioneerde hij in vingeroefeningen zijn eigen muzikale, geacheveerde stijl, tot hij daarmee tevreden was en drie verhalen hem duidelijk voor ogen stonden, waaraan hij de laatste tien jaar werkte, daarbij heel veel schrappend.
Zijn streven was het autobiografische te overstijgen in een kunstwerk.
De novelle is eigenlijk wat Zelfportret met masker niet mocht worden van hem, maar dat zich toch aan hem opdrong als wat moest geschreven, een authentiek geluid op de achtergrond van dat gefictionaliseerde relaas van zijn belangrijkste belevenissen. Dat de auteur dit zo prijs geeft, is deels om aan dat hoofdwerk meer bekendheid te verlenen, en de lezer dieper te laten schouwen in de geest van een schrijver en een nieuw licht te laten werpen op de inhoud van Zelfportret met masker. Dat steeds achter iedere onthulling een ander geheim schuilt, zal deze openhartige vertelling bewijzen, die in een ongewoon snelle tijd tot stand kwam maar toch weer, net als bij Zelfportret met masker, gehoorzaamt aan een strakke, klassieke constructie. Ieder van de drie delen telt zeven hoofdstukken, die in dit digibook alle niet meer dan ongeveer twee A4 beslaan. De proloog, die het boek tot vier segmenten brengt (naar het aantal windstreken), bestaat uit exact zeshonderd woorden.

De novelle wordt u door de schrijver hier aangeboden.

 

Hans Altena heeft een nieuwe roman in voorbereiding. Volg hem ook op Twitter

Over Doornroosje onder de dichters

Over Doornroosje onder de dichters

Leendert W. van der Sluijs | Met Frits Spits was ik voor De Taalstaat op NPO radio 1 in gesprek over de poëzie van Jacqueline E. van der Waals (1868-1922). Als Doornroosje onder de dichters zal zij dit jaar – na honderd jaar, zo wil het sprookje – ontwaken. De vraag is hoe.

Zelf meende zij al vroeg dat ‘dwazen alles beter vinden dan de dood – zelfs een honderdjarige slaap en het ontwaken daaruit, hier op aarde’. Maar over dat ontwaken van ‘de Schone Slaapster in het Bos mogen anderen vertellen’. (Het sprookje van de boze fee, 1908)

Destijds werd Jacqueline E. van der Waals in het overlijdensbericht van het Algemeen Handelsblad (2 mei 1922) ‘een edelbegaafde en diep-levende vrouw (..) met hooge eigenschappen’ genoemd.
Luister hier het gesprek met Frits Spits terug.

Literatuur
Primair
Verzamelde gedichten (1999, 3e druk)
Verzameld proza (1996)
Electronische editie Nederlandse klassieke literatuur, het oeuvre van Jacqueline E. van der Waals online (excl. de essays)
Secundair
H. van der Ent, J. Kramer-Vreugdenhil, Jacqueline E. van der Waals – haar leven en haar werk, 1982
Hans Werkman, ‘Jacqueline van der Waals en de ernst van het aardse spel’, in ND 28 april 2022

Gratis digipublicatie plaatsen?

Gratis digipublicatie plaatsen?

Wilt u in deze Digital Writer’s Space een (gratis) digipublicatie plaatsen, stuur dan uw -niet eerder gepubliceerde- literaire tekst in een document met begeleidend schrijven naar ✉ blaisetolky@gmail.com.
U ontvangt binnen enkele dagen bericht.
Wanneer uw tekst digitaal gepubliceerd wordt, zal deze gratis op The Geoscope als pdf-bestand te downloaden zijn.
In bijvoorbeeld de social media kan de link van uw (voor)publicatie gebruikt worden.
We behouden ons het recht uw tekst zonder opgaaf van reden niet te plaatsen.
Blaise T., webmaster

 

Missie
De literatuur kende lange tijd alleen de drukpublicatie als kunstvorm. Het boek, het tijdschrift of de krant van papier had een monopoliepositie. Sinds 1971 is er ook de digipublicatie (e-book). Deze is inmiddels door het grote publiek eveneens omarmd, maar staat als kunst van schrijven en lezen nog in de kinderschoenen. De missie van The Geoscope is de promotie van literatuur als kunst in het algemeen en van de digipublicatie als (zelfstandige) kunstvorm in het bijzonder. Literatuur verdient meerdere kunstvormen. De keuze voor één enkele doet de literatuur als vrije schepping tekort.

The Geoscope wordt gefaciliteerd door Leendert W. van der Sluijs.

 

“Je verandert de dingen niet door de bestaande werkelijkheid te bevechten. Om iets te veranderen moet je een nieuw [alomvattend] model bouwen dat het bestaande model overbodig maakt.” – Richard Buckminster Fuller

Gedicht: Goede Vrijdag in Marioepol

Gedicht: Goede Vrijdag in Marioepol

(hoofdnoot) NOS, april 2022 – Val Marioepol lijkt kwestie van tijd, ‘alle middelen raken op’ | “Wij zijn de 36e Marinebrigade. We verdedigen al 47 dagen Marioepol. We werden gebombardeerd vanuit vliegtuigen, we werden beschoten met artillerie, tanks en andere wapens. We verdedigden ons waardig en deden het onmogelijke. Maar alle middelen raken op.” Een noodkreet op Facebook maandag, die van Oekraïense verdedigers van Marioepol afkomstig zou zijn. Daar vechten Oekraïners vrijwel vanaf het begin van de invasie tegen een overmacht aan Russische militairen en wapens. Maar het einde lijkt in zicht. “Vandaag zal waarschijnlijk het laatste gevecht zijn”, schrijft de auteur van het bericht zelfs. Na weken van bikkelharde strijd wisten de Russen (..) een wig te drijven tussen de overgebleven verdedigers van de stad. (..) [De] stad die voor de oorlog meer dan 400.000 inwoners telde [is] grotendeels verwoest.”

 

Goede Vrijdag in Marioepol
Kijk ik door het venster
van mijn liedje naar het
donker van de nacht,
zie ik de zon in duister,
zie ik de sterren als
druppen tranen, druppen
tranen
Ik zie een rode maan,
zo rood als bloed, ik
hoor roepen – en een
hond die blaft. In deze
nacht ben ik alleen,
zie ik de sterren als
druppen tranen, druppen
tranen
Waarom
Waarom heb ik alleen
dit venster, alleen dit liedje
van verdriet en tranen
– zie ik de zon in duister
Mijn venster wil niemand
delen, mijn verhaal wil
niemand horen, mijn
wereld ligt verloren
in een dal vol donker,
mijn hemel kent alleen
nog sterren die druppen
als tranen, druppen
als tranen
Nog eens kijk ik door
mijn venster – de spijlen,
in het midden, de vorm
van een kruis. Ik
hoor iemand de vraag
herhalen: Waarom
Waarom heb ik alleen
dit venster, alleen dit liedje
van verdriet en tranen
– zie ik de zon in duister
Ik wil naar huis
Luister naar het
oude antwoord:
Als jij niet hoort wat anderen
zouden moeten kunnen horen,
waarom zij wel?
Als jij niet zegt wat anderen
zouden moeten kunnen willen zeggen,
waarom zij toch wel?
Als jij niet verhaalt over wonderen
terwijl ook anderen daarvan zouden moeten
kunnen verhalen, waarom?
Als ook na deze nacht geen dag
zou volgen, waarom dan
eerder wel?!
Luister naar dit klagen van
wind in de nacht.
Morgen zal het Pasen zijn,
licht om je over te verbazen,
zo niet morgen dan toch
overmorgen, en alle dagen.
BT