Archief van
Dag: 31 oktober 2018

►Schuldpolitiek

►Schuldpolitiek

nussbaum
Uitgave: oktober 2018. Lees hier het voorwoord (klik op cover).

[In ‘Het koninkrijk van de angst’ laat filosofe Martha Nussbaum zien dat het politieke debat sterk is gepolariseerd en dat we niet meer in staat lijken met elkaar te communiceren. Mondialisering heeft bij miljoenen mensen in het Westen gevoelens van machteloosheid veroorzaakt, waardoor ‘de schuld’ wordt gelegd bij de ander (immigranten, moslims of culturele elites). De verkiezing van Donald Trump en de stem voor Brexit zijn hiervan de meest recente voorbeelden, maar Nussbaum bewijst dat deze ‘schuldpolitiek’ aan alle kanten van het politieke spectrum te vinden is. Zich baserend op zowel historische als hedendaagse voorbeelden, ontrafelt zij in ‘Het koninkrijk van de angst’ dit web van politieke gevoelens en biedt zij hoopvolle alternatieven.]

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Grunberg: Alleen in een leeg kippenhok ben je veilig

Grunberg: Alleen in een leeg kippenhok ben je veilig

boek-lees2

[tzum.info] In Goede mannen van Arnon Grunberg verdwijnt de hoofdpersoon Geniek Janowski, kortweg de Pool genoemd, voor een tijdje in het klooster.

Wat er in dat klooster precies gebeurt, is onduidelijk. De Pool leeft als een heremiet in een leeg kippenhok en probeert door zelfkastijding liefde te voelen. ‘Hoe groter de liefde, hoe groter de wond.’ De Pool is, zoals zoveel Grunbergpersonages, iemand die weet welke ongeschreven regels je dient te volgen in het bestaan, maar hij blijft een toneelspeler in zijn eigen leven. ‘En hij had nooit begrepen waarom je over gevoelens moest spreken. Je had ze, was dat niet genoeg?’

Grunberg is een meester in ongemakkelijke scènes die hij maar weet te rekken en ook in Goede mannen zijn die er volop.

(..) In Goede mannen wordt geen enkele brand beschreven; het gaat om de gemeenschap van vrienden, die de Pool weer opneemt na zijn kloosteravontuur. Maar bij Grunberg blijkt ook die hechte gemeenschap van kameraden slechts schijn. Alleen in het kippenhok ben je veilig voor de wereld.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Nieuwe analyse van Klukhuhn

Nieuwe analyse van Klukhuhn

andreklukhuhn
Uitgave: oktober 2018

[fragment | Berichten uit het feniksnest | Eindtijd of wedergeboorte] De inwoners van de Verenigde Staten vormen ongeveer vijf procent van de totale wereldbevolking, maar verbruiken achttien procent van de energie en produceren dertig procent van het afval, waarvan maar twee procent wordt gerecycled. De hoeveelheid aluminium die daar elke drie maanden op de vuilnisbelten terechtkomt is voldoende om de hele luchtvloot van de commerciële maatschappijen te vernieuwen, elk jaar genoeg staal om heel Manhattan te herbouwen en voldoende hout om vijf miljoen huizen tweehonderd jaar lang te verwarmen.
De gangbare mening onder vele serieus te nemen milieudeskundigen en klimaatonderzoekers is dat als het ons niet mocht lukken de invloed van menselijke activiteiten op onze natuurlijke leefomgeving tijdig tot een acceptabel niveau terug te brengen, er een gerede kans bestaat dat wij de laatste levende vertegenwoordigers van de betrekkelijk kwetsbare homo sapiens zullen zijn. De angst [echter] dat meteen maar al het leven op onze planeet – die groene en levende oase in de overigens barre en vrijwel lege ruimte – op het spel zou staan lijkt overdreven. Vrijwel de gehele biomassa op aarde bestaat uit relatief eenvoudige en tegen extreme omstandigheden resistente levensvormen die, als het met de mensheid gedaan zou zijn, een gigantische voorraad aan genetisch materiaal bezitten waarmee aan een heel nieuw en veelvoudig evolutionair avontuur kan worden begonnen. Volgens een metafoor uit de duizenden jaren oude Griekse en Chinese mythologie – en tegenwoordig uit de Harry Potterboeken – is er nog nooit een feniks in zijn nest verbrand zonder geheel verjongd uit zijn as en rook te zijn herrezen, en dat zal ook nu wel weer het geval zijn. Hoe jong en vernieuwd de wereld uit onze millenniumwende zal opduiken en wie dat zullen meemaken is uiteraard nog een raadsel, waarvan we de uitkomst niettemin voor een belangrijk deel in eigen handen hebben.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail