Archief van
Dag: 6 januari 2018

Promeneur par excellence

Promeneur par excellence

konrad-001

De joods-Hongaarse schrijver György Konrád (geb. 1933) heeft een bijzondere band met Nederland. Bijna al zijn werk is hier vertaald en zowel als schrijver en als mens wordt hij hier zeer gewaardeerd. Konrád komt graag in Nederland en vooral in Amsterdam, waar hij bij voorkeur door de stad slentert, in cafés en op terrassen zit en het leven om hem heen in ogenschouw neemt. Wat hem daarbij opvalt en aantrekt is de pure schoonheid van de stad en de sfeer van verdraagzaamheid die er heerst. De als natuurlijk ervaren vrijheid roept geen spanningen op en leidt ook niet tot een onbeheersbare anarchie. In de lente van 1999 was Konrád met zijn gezin in Amsterdam. Het verslag van zijn verblijf is als veel van zijn andere werk: ontroerend en diepzinnig. Konrád schrijft over zijn wandelingen door de stad – hij is een ‘promeneur’ par excellence en, over de mensen die hij ziet en ontmoet. Het slenteren door de stad is voor hem een vorm van meditatie.

bron: bol.com

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Opgeschreven om te lezen

Opgeschreven om te lezen

grunberg6[review Tom van Deel] De figuranten in het boek – ze willen graag een hoofdrol spelen en dromen van een heuse filmcarriere – zijn een soort Titaantjes van Nescio, maar dan in deze tijd, eind jaren tachtig, in joodse kringen in Amsterdam-Zuid. Ze leven als decadente bohemiens en dromen van een betere toekomst. De onweerstaanbare, hoogst originele, maar megalomane aanvoerder van het vriendenclubje is Michael Eckstein, tweeëntwintig jaar en woonachtig in een kolossaal huis aan de Bernard Zweerskade. Zijn ouders verblijven in Zwitserland en hij maakt hier hun geld op.

Ewald Krieg, de verteller van ‘Figuranten’, ontmoet hem in de hal van de Amsterdamse toneelschool. Michael noemt zich Broccoli, Mr. Broccoli voor sommigen, en hij beschouwt zichzelf als de voorzitter van de Vereniging voor Genieën en als ‘organisator van evenementen’. Hij draagt kaartjes op zak met de tekst: Mr. Broccoli heeft de eer u een drankje aan te bieden. Het liefst loopt hij over straat met een Gazetta dello Sport onder zijn arm. Ewald, die nog maar achttien is, is ogenblikkelijk van hem gecharmeerd en vanaf dat moment trekken ze samen op.

Een uit Argentinië afkomstige, jeugdige filmspeelster, Elvira Lopez, wordt de derde in het verbond. Haar diepste verlangens zijn uit dansen gaan en een man vinden met een motor met zijspan. Gedrieën beleven ze zoveel krankzinnige avonturen, dat ik er niet aan moet denken ze na te vertellen. Dat kan niet, daarvoor zijn ze niet opgeschreven, ze zijn opgeschreven om gelezen, eventueel voorgelezen te worden.

De stijl van Grunberg is zo sterk, zo afgewogen, dat niemand eromheen kan lezen: hij draagt het verhaal van begin tot eind en het wonderbaarlijkste van alles is wel dat hij geen moment verslapt, alsof het zin voor zin instandhouden ervan onderdeel van de stijl uitmaakt.

‘Literaire duizendpoot’ Arnon Grunberg kreeg vorig jaar de Gouden Ganzenveer.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Geweldige Kundera-aanwinst

Geweldige Kundera-aanwinst

kundera-001
‘Het leven is een voortdurende verstoring van de orde.’ (p.92)

kunderaromankunst“De roman Afscheidswals [uit 1970] is mij in zekere zin het dierbaarst. Het is het enige boek dat maar vijf delen telt. Hij berust op een totaal ander formeel archetype dan mijn overige romans (die altijd zeven delen tellen). Hij is volstrekt homogeen, bevat geen uitweidingen, is uit één blok gecomponeerd, in één tempo verteld, heel theatraal, gestileerd, gebaseerd op de vorm van de vaudeville. Opgebouwd als het ‘Symposion’ van Plato. Een vaudeville in vijf bedrijven.”

“In Afscheidswals wordt de vraag gesteld: verdient de mens het wel op deze aarde te leven, moeten we de planeet niet ‘uit de klauwen van de mens bevrijden’? Het is altijd al mijn ambitie geweest de extreme ernst van de vraagstelling te verbinden met de extreme frivole vorm. En dat is niet alleen maar een artistieke ambitie. In het begin was de grote Europese roman vermaak en alle ware romanciers hebben daar heimwee naar! Vermaak sluit ernst absoluut niet uit.”

“Kafka is zijn eerste ‘sur-reële’ wereld (zijn eerste ‘versmelting van droom en werkelijkheid’) binnengestapt via de herberg, door de deur van de vaudeville.”

Uit: Milan Kundera, Over de romankunst – verzamelde essays

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
BACH

BACH

bach2
‘Het doet me zo’n plezier: Bach die tijdens een urenlange preek stiekem de kerk uitsluipt om een glaasje wijn te drinken. Jammer dat hij spijt heeft betuigd.’

bach3

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail