Archief van
Tag: verrassend

Inspirerend

Inspirerend

osPiekerend liep Augustinus langs de zee. In de verte zag hij op het eenzame strand een jongetje. Toen hij dichterbij kwam bleek dat jongetje met een grote pollepel water uit de zee in een kuiltje te scheppen. Bedrijvig holde hij op en neer. ‘Wat doe jij daar, jongetje?’ vroeg Augustinus. ‘Ik ben bezig het water van de zee in mijn kuiltje te scheppen, meneer,’ antwoordde het ventje. Augustinus was verbaasd. ‘Maar jongetje, dat kan toch helemaal niet.’ Het jongetje keek naar hem op en zei: ‘Maar wat ook niet kan is wat jij doet: God met je mensenverstand willen begrijpen.’ Toen zag Augustinus dat het jongetje Jezus was.

os3

 

 

 

Meer: Henk & Pieter van Os, Vader & zoon krijgen de geest – brieven over de drang tot godsdienst

os4
[klik voor vergroting]
os-henk
Henk van Os
ospieter
Pieter van Os

 

 

Als jongetje geloofde Henk van Os al in God.
En zijn geloof, dacht hij, was minstens zo
oprecht als dat van Petrus. Om het te bewijzen,
hoefde hij alleen maar even over water
te lopen. En zo haalde Van Os natte voeten in
het Paterswoldse meer.

Meer dan zestig jaar later verklaart zijn zoon
Pieter dat de belangstelling voor religieuze
kunst van zijn vader niet met zijn geloof te
maken heeft, maar met ‘een drang tot godsdienst’.
Van Os senior is verbaasd. En ook geïntrigeerd.
Maar de materie blijkt zich slecht
te lenen voor een gesprek bij een kopje koffie.
En zo beginnen de twee een briefwisseling
over geloofszaken, die jaren in beslag zal
nemen.

In de brieven die vader en zoon elkaar schrijven,
komt van alles voorbij. Indringende
jeugdherinneringen aan sherrydrinkende
dominees. Mystieke ervaringen bij de
San Dominico in Siena en op het Spui in
Amsterdam. Maar ook persoonlijke drama’s,
als de plotselinge dood van een zusje, en later
van een zoon, die tegelijk broer is. De gedachten
die deze persoonlijke ervaringen oproepen,
verdiepen ze met inzichten van filosofen,
psychologen en (kunst)historici.

Wat is geloof? In het gesprek tussen vader
en zoon probeert de zoon erachter te komen
waarom zijn generatie de deur naar een georganiseerd
geloofsleven helemaal heeft dichtgeslagen.
De vader probeert grip te krijgen
op zijn eigen geloof. Toch is hun uitgangspunt
hetzelfde: het is tegenwoordig niet interessant
meer te vragen wat niet te geloven, maar wat
wel.

[bron: uitgeverijbalans.nl]

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Het verhaal als bruiloft

Het verhaal als bruiloft

‘Een verhaal is een bruiloft, en wij, de toehoorders, zijn als de bruidegom die de bruid het middenpad in ziet komen. En in gezamenlijkheid, tijdens een denkbeeldige huwelijksvoltrekking, wordt het verhaal geboren. Wij zijn daar helemaal bij betrokken, net als bij elk huwelijk, en omdat het ene huwelijk nooit precies gelijk is aan het andere, interpreteert iedereen een verhaal weer anders, heeft iedereen er een ander gevoel bij. Een verhaal doet een beroep op ons zoals God een beroep op ons doet, als individu – en dat bevalt ons goed. Verhalen zijn heilzaam voor de geest.

Meesterverteller Martel
Meesterverteller Martel

Jezus bewandelde de aarde in de rustige overtuiging dat hij bij ons bleef en dat wij bij hem bleven zolang hij ons door middel van verhalen wist te raken, zolang hij een vingerafdruk achterliet op onze verraste verbeelding. Hij kwam dan ook niet te paard aanstormen, maar liet zich rustig op een verhaal meevoeren.’ (Uit: Yann Martel, De hoge bergen van Portugal, p.150)

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail