Archief van
Tag: experimenteel

Stream of consciousness

Stream of consciousness

Wie is er bang voor Virginia Woolf?

woolf-001
‘Wie zal ontkennen dat de vergeetachtigheid, in combinatie met hartelijkheid, gezond verstand, overgeleverde wijsheid, lukraak optreden, momenten van verbazingwekkende durf, humor en sentimentaliteit – wie zal ontkennen dat in al deze opzichten iedere vrouw aardiger is dan welke man ook?’

[bol.com] Met Jacobs kamer gebruikte de schrijfster een voor die tijd geheel nieuwe romantechniek. Voor zover er sprake kan zijn van een verhaal vordert dat in impressionistisch aandoende stukken, eigenlijk de fragmentarische verwoording van bewustzijnsflitsen. We maken Jacob mee als kleine jongen aan het strand; als student in Cambridge waar hij met vrienden over literatuur en filosofie praat, en in Athene waar hij met een vrouw de Acropolis bezoekt. Jacobs ontwikkeling wordt niet gevolgd; de roman is een kroniek van zijn innerlijk in verschillende stadia van zijn leven. Belangrijke (en goede) vertaling!

[review] Jacobs kamer (Jacob’s Room, 1922) is geschreven in een ‘rapsodische’ stijl: een snelle opeenvolging van korte en langere observaties, soms van slechts een of twee woorden, dan weer in wat langere zinnen. Het is razend knap met hoe weinig middelen (maar het zal ongetwijfeld hard werken geweest zijn voor Woolf) steeds een complete sfeer, een wereld wordt neergezet.

Virginia Woolf is een wereldberoemde Engelse schrijfster die het modernisme in de literatuur vormgaf. Haar werk wordt gekenmerkt door experimenten in taal, vorm en tijdgebruik. Woolf wordt doorgaans beschouwd als een van de meest vernieuwende schrijfsters uit de twintigste eeuw. ‘Jacobs kamer’ is een roman waarin Woolf succesrijk experimenteerde met de techniek van de stream of consciousness.

Stream-fragmenten:

woolf-002

woolf-003
[fragment I]
woolf-004
[fragment II]
 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Morrelen aan het fictiebegrip

Morrelen aan het fictiebegrip

palmen4[uitgeverijprometheus.nl] Palmen vertelt over haar schrijverschap dat ze vanaf het begin bezig is het begrip fictie te veranderen: ‘Het is de aard van mijn schrijverschap, het is het meest experimentele van mijn schrijverschap ook: morrelen aan dat fictiebegrip, wat een heel filosofische doelstelling is.’

Als romanschrijver en als filosoof is Connie Palmen in de ban van de manier waarop we door de verhalen van anderen betekenis krijgen.

In 1991 kreeg die fascinatie haar literaire beslag in Palmens buitengewoon succesvolle romandebuut De wetten. In de kwarteeuw die volgde schreef Palmen nog vijf andere grote romans, waarmee ze in binnen- en buitenland honderdduizenden lezers bereikte.

Naast de met prijzen overladen romans De wetten, De vriendschap, I.M., Geheel de uwe, Lucifer en Jij zegt het (Libris Literatuurprijs 2016, De Inktaap 2017), alsmede een novelle en een logboek, schreef Connie Palmen korte verhalen, essays, toespraken en lofzangen, over de kunst van de roman, het geluk van de eenzaamheid, de gevaren van de roem, de autonomie van de neezegger, de fan als moordenaar.

Ter gelegenheid van de Boekenweek 2017, waarvoor Connie Palmen het Boekenweekessay schreef, is in Het drama van de afhankelijkheid het merendeel van haar essays en artikelen, waarvan sommige nooit eerder in druk verschenen, gebundeld in een kloek boek. Het drama van de afhankelijkheid is een unieke verzameling beschouwend werk van een van de origineelste denkers van ons taalgebied.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail