Archief van
Auteur: Blaise T.

Friedrich Weinreb: Jezus’ kruisweg is een universeel verhaal

Friedrich Weinreb: Jezus’ kruisweg is een universeel verhaal

weinreb

In het boek ‘De kruisweg’ (Ned. uitgave: 2018) vertelt Friedrich Weinreb over de kruisweg van Jezus aan de hand van zeven tekeningen van de Duitse kunstenaar Roland Peter Litzenburger. Dat lijkt nogal haaks te staan op de wereld van de joodse traditie van waaruit Weinreb leeft en denkt; het lijdensverhaal van Jezus is toch juist een christelijke aangelegenheid. Waarom zou het jodendom hierover iets te zeggen hebben? Weinreb vat echter de kruisweg niet als een specifiek christelijke geschiedenis op, maar als een universeel verhaal, dat vertelt van de gang van ieder mens door deze wereld. Alles in de Bijbel speelt zich in onszelf af; elke Bijbelse figuur vertegenwoordigt een aspect uit ons innerlijk. Van een werkelijk beleven van de kruisweg is pas sprake als wij inzien dat het over onszelf gaat, over ons eigen leven in het hier en nu. De lijdensweg van Christus is een universeel en tijdloos symbool van de mens die de weg naar de verlossing gaat. Een werkelijk spannende onderneming, om het lijdensverhaal op deze manier te lezen! Friedrich Weinreb (1910–1988) heeft in een omvangrijk œuvre de wereld van de joodse mystiek uitgelegd aan de mens van deze tijd. Uitgaande van de overtuiging dat er in de Bijbel en de joodse traditie een oud weten is bewaard, gaat hij op zoek naar een vaste leidraad voor de mens op zijn weg door de wereld.

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
► Words have power

► Words have power

zusak4[review] Ik ben volledig weggeblazen door dit boek. Ik heb het reeds eerder gelezen en vond dit toen al een topper. Ik vroeg me af of ik dit nog zou vinden wanneer ik het boek opnieuw las. Ik had niet anders verwacht dan dat dit boek mijn favoriet zou blijven. Met een lach en een traan legde ik dit boek neer. Het zal zeker niet de laatste keer geweest zijn dat ik het heb gelezen.

zusak2

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Terrins metareflectie

Terrins metareflectie

[bron: literairnederland.nl] In Post mortem, geschreven door Peter Terrin en bekroond met de AKO Literatuurprijs 2012, staat niet het verhaal centraal, maar het vertellen zelf. Post mortem is een metareflectie op het verbinden van literatuur met de werkelijkheid. Hoe ver kun je gaan in het genereren van betekenis? Mag je de auteur verbinden aan de tekst die hij of zij geschreven heeft? Of is het zoals W.F. Hermans schreef in  Herinneringen van een engelbewaarder: ‘We zijn niet wie we zijn, we zijn wat de wereld van ons weet…’? Een zin die niet toevallig gekozen is als opening van het boek. Lees Post mortem als een tekst met het Droste-effect. Het boek houdt je bezig: als je het boek uit hebt, weet je niet meer waar je bent begonnen of waar je bent geëindigd.

terrin11
Peter Terrin

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Een perpetuum mobile van taal

Een perpetuum mobile van taal

oosterhoff6

[blog no. 1000!] [P.F. Thomése in De Gids, 181ste jaargang] ‘Op de rok van het universum’ van Tonnus Oosterhoff is op te vatten als een organische roman, die groeit en groeit, totdat er een organisme is gevormd waar afzonderlijke identiteiten en tegenstellingen geen rol meer spelen. Alles ontstaat uit alles, alles gaat in alles op. Je kunt deze roman op elke bladzijde gaan lezen. Wat je ziet, wanneer je als dromer naar dit denken kijkt, is een voortdurende beweging, een voortdurende metamorfose waarin taal in betekenis verandert en weer terug in nieuwe taal. En als lezer verander je mee, je laat je meevoeren zonder dat je houvast krijgt, steeds is het weer iets anders wat je leest. Een perpetuum mobile van taal.

Dat je Roelof de Koning in dit literaire tumult per se als hoofdpersoon wilt zien, is terug te voeren op het hardnekkige verlangen van de lezer om meer te zijn dan een broodkruimel, om een gezicht te hebben dat gezien mag worden en om er in het universum werkelijk toe te doen door je zelf in de hiërarchie der gebeurtenissen bovenaan te plaatsen.

De manier waarop deze Roelof gaandeweg in de maalstroom van de tekst verdrinkt, roept bij mij herinneringen op aan het verhaal over de tuinder Meiland. Ik geef de samenvatting die de schrijver zelf geeft op het achterplat: Op een ochtend loopt hij in alle vroegte met een zware koffer de Noordzee in en blijft doorvertellen wat hem overkomt (..).

Met andere woorden: de overgang tussen leven en dood doet er niet toe, de woorden trekken zich daar niets van aan. De taal heeft niets met een persoon te maken, lijkt de schrijver hiermee te willen zeggen. Personen komen op en gaan kopje onder, maar de taal gaat gewoon voort, als een stroom, als een natuurverschijnsel.

Het universum, met die rok, is, nu weet ik het, de taal. En wij, personen, zijn in die taal slechts broodkruimeltjes, die af en toe door een welwillend woord worden opgepikt. Met al onze bedoelingen gaan wij kopje onder in de taal, zoals die tuinder met zijn zware koffer, die gewoon doorloopt, terwijl de Noordzee zich boven hem sluit. De woorden zijn ons de baas, wij spelen zelf geen noemenswaardige rol, al geloven wij, blind en dromend op de bodem van de werkelijkheid, soms van wel.

Literatuur is voor Oosterhoff, in navolging van de joodse mystiek, een zaak van ‘betoverende verbeelding’.

oosterhoff3

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Publieksprijs

Publieksprijs

anbeek1
Hoogleraar theologie Christa Anbeek heeft met haar boek ‘Voor Joseph en zijn broer’ de publieksprijs gewonnen voor het beste spirituele boek 2019. Het is voor het eerst dat de prijs naar een theoloog gaat, en deze keuze van het publiek is ook een breuk met de traditie dat een praktisch handboek wint.

In ‘Voor Joseph en zijn broer’ koppelt Christa Anbeek net als in haar eerdere werk indringende persoonlijke ervaringen aan filosofische beschouwingen. Christa Anbeek, bekend van ‘Overlevingskunst’ en van de bestseller ‘De berg van de ziel’ die zij samen met Ada de Jong schreef, vertelt in ‘Voor Joseph en zijn broer’ voor het eerst onomwonden over de suïcides in haar familie. Maar minstens even belangrijk is de komst van haar kleinzoon.

Christa Anbeek in de inleiding van ‘Voor Joseph en zijn broer’: “Hoe kom ik van treurigheid naar verwondering? Hoe verwelkom ik het nieuwe, vreemde en onverwachte? Hoe kan ik het tij keren naar onbeschaamd plezier scheppen in alles wat er is? Dit zijn de centrale vragen in mijn boek.”

anbeek4
Prof. Christa Anbeek

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Achttien namen op longlist Libris Literatuur Prijs

Achttien namen op longlist Libris Literatuur Prijs

[persbericht] Achttien auteurs maken kans op de Libris Literatuur Prijs, de onderscheiding van 50.000 euro voor de schrijver van de beste oorspronkelijk Nederlandstalige roman van het afgelopen jaar.

De jury gaat vooralsnog een keus maken uit de longlist:

Jan van Aken – De ommegang;
Reggie Baay – Het kind met de Japanse ogen;
Johan de Boose – Het vloekhout;
Charles Ducal – Kroniek van een verzonnen leven;
Rob van Essen – De goede zoon;
Esther Gerritsen – De trooster;

Arnon Grunberg – Goede mannen;
Bregje Hofstede – Drift;
Joke van Leeuwen – Hier;
Peter Middendorp – Jij bent van mij;
Marente de Moor – Foon;
Ilja Leonard Pfeijffer – Grand Hotel Europa;

Nina Polak – Gebrek is een groot woord;

Marieke Lucas Rijneveld – De avond is ongemak;
Jaap Robben – Zomervacht;
Peter Terrin – Patricia;
Peter Verhelst – Voor het vergeten;
Gerwin van der Werf – Een onbarmhartig pad.

Op 18 maart volgt de shortlist met de zes uiteindelijke kandidaten.

longlist 2019

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail