Archief van
Maand: januari 2020

2020: Multatuli-jaar!

2020: Multatuli-jaar!

[bron: nieuwekerk.nl] Op maandag 17 februari 2020 zal Zijne Majesteit de Koning een gedenksteen onthullen ter ere van de Nederlandse schrijver: Eduard Douwes Dekker, bekend onder de schrijversnaam Multatuli. De koning opent met deze handeling officieel het Multatuli-jaar. Dit jaar wordt de 200ste geboortedag van de schrijver gevierd met diverse activiteiten en initiatieven. Schrijver Arnon Grunberg houdt een lofrede en acteur Thom Hoffman kruipt in de huid van Multatuli. Prof. dr. Elsbeth Etty, voorzitter van het Multatuli Genootschap, houdt een toespraak. De gedenksteen is ontworpen door kunstenaar Jeroen Henneman.

Het Multatuli Genootschap organiseert het hele jaar door verschillende activiteiten om het werk en de ideeën van Multatuli in de belangstelling te houden. Ook wordt er een ‘digitaal standbeeld’ ontwikkeld, Multatuli Online.

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Een poëtisch j’accuse

Een poëtisch j’accuse

vuillard3

[bron: tzum.info] De Franse filmmaker en schrijver Éric Vuillard won in 2017 de Prix Goncourt, Frankrijks meest prestigieuze literaire prijs, voor De orde van de dag. Dit buitengewone boek over de Anschluss is het eerste werk van Vuillard dat in het Nederlands is vertaald.

Een genre-aanduiding is een handvat; het dirigeert en zorgt voor een bepaalde leeshouding. De belangrijkste vraag heeft echter niet betrekking op het genre, maar op de kwaliteit van de tekst. De orde van de dag van Éric Vuillard is lastig te classificeren, het is volgens mij geen roman, maar het is een prachtig boek, een schitterende literaire tekst.

Vuillard behandelt in De orde van de dag twee belangrijke gebeurtenissen. De ene vindt plaats op 20 februari 1933 en de tweede in maart 1938. De eerste gebeurtenis is een samenkomst van vierentwintig belangrijke werkgevers, de tweede gebeurtenis betreft de Anschluss: de annexatie van Oostenrijk door Nazi-Duitsland. Wat het verslag van deze gebeurtenissen tot literatuur maakt is de gave stijl van Vuillard. De poëtische taal en toon van Vuillard is doordringend: het zorgt ervoor dat we ons werkelijk bewust worden van wat we al wisten.

Een maand nadat Adolf Hitler in januari 1933 Rijkskanselier is geworden, komen de notabelen van Duitsland bij elkaar. ‘We bevinden ons in het nirwana van de industrie en de geldwereld.’ Die vierentwintig machtige mannen wordt gevraagd om een bijdrage voor Hitlers NSDAP. Ze trekken hun portemonnee, sommigen geven een ton en Gustav Krupp doneert een miljoen. Vuillard beschrijft de bijeenkomst alsof hij zelf in de kamer aanwezig was: ‘Tussen het niezen door werd iets gefluisterd. Er kwam een zakdoek tevoorschijn, neusvleugels trompetterden in de stilte.’ Dit zijn zinnen die je niet vindt in geschiedkundige teksten. (..) ‘Niets is onschuldig in de vertelkunst,’ schrijft Vuillard later. Een literaire vertelling is niet onschuldig door de manier van vertellen, door het perspectief, de keuze van de woorden, de vergelijkingen en metaforen en door de toon en het ritme. De orde van de dag is zeker niet neutraal: het is een poëtisch j’accuse.

Ook van Éric Vuillard:

vuillard4

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Het testament van Leonard Cohen

Het testament van Leonard Cohen

22 november 2019: de dag dat het waarschijnlijk laatste album met nieuwe nummers van Leonard Cohen uitkwam. Dit pure ‘Cohen’-album klinkt dan ook als een heel typische en eigen afsluiter. Adam Cohen doet zijn vader eer aan om dit album na zijn dood nog uit te brengen.

Leonard Cohen stierf op 7 november 2016. Maanden na diens dood trok Adam Cohen zich terug in een garage niet ver van zijn huis en legde daar de laatste hand aan ‘Thanks for the Dance’. De songs zijn dus nog ingezongen door Leonard Cohen zelf, maar werden afgewerkt door diens zoon. In het laatste nummer van het album zingt Adam Cohen zelf ook mee in de backing vocals.

(..) Leonard Cohen was boven alles een magistrale verhalenverteller. Elk album dat het vorige opvolgt gaat steeds meer over de boodschap van het nummer. Hij wil verstaan worden, gehoord worden en dat in alle soberheid en eenvoud. Vrijwel elk nummer is een poëtisch hoogstandje.

Zowat alles dat Cohen zelf ooit heeft geschreven, hield hij bij. Daardoor beschikken we nu over een zeer uitgebreid arsenaal aan materiaal van de meester zelf.

Dit is een echt ‘Cohen’ album. Puur, wonderlijk verhalend en meesterlijk poëtisch. Helemaal de moeite waard om nog postuum uit te brengen. Ook na zijn dood baant hij zich moeiteloos, door middel van zijn aantrekkelijke en geleefde stem, een weg naar je hart.

[bron: dagelijksvanalles.be]

Thanks for the dance

Thanks for the dance
I’m sorry you’re tired
The evening has hardly begun
Thanks for the dance
Try to look inspired
One two three, one two three one
There’s a rose in your hair
Your shoulders are bare
You’ve been wearing this costume forever
So turn up the music
Pour out the wine
Stop at the surface
The surface is fine
We don’t need to go any deeper
Thanks for the dance
I hear that we’re married
One two three, one two three one
Thanks for the dance
And the baby you carried
It was almost a daughter or a son
And there’s nothing to do
But to wonder if you
Are as hopeless as me
And as decent
We’re joined in the spirit
Joined at the hip
Joined in the panic
Wondering if
We’ve come to some sort
Of agreement
It was fine it was fast
We were first we were last
In line at the Temple of Pleasure
But the green was so green
And the blue was so blue
I was so I
And you were so you
The crisis was light
As a feather
Thanks for the dance
It was hell, it was swell
It was fun
Thanks for all the dances
One two three, one two three one

 

2

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Om naar uit te kijken

Om naar uit te kijken

[bron: debezigebij.nl] De lezer volgt een vertrouwd personage dat feilloos past in Siebelinks rijke oeuvre dat zich voornamelijk afspeelt op en rond zijn geboortegrond.

Toch is deze roman anders. Voor het eerst onderbreekt Jan Siebelink het verhaal om in gesprek te gaan met zijn hoofdpersonage. Daarmee legt hij zichzelf op de divan. ‘Probeer eens wat nuchterder, volwassener tegen deze dingen aan te kijken,’ maant Hugo hem. ‘Blijf niet zo op die dingen hameren. Laat het leven vloeiend zijn. Probeer wat minder zwaar op de hand te zijn. En, erover nadenkend, als ik heel eerlijk ben, vind ik je ook wel erg hypocriet.’ Niet alleen speelt Jan Siebelink hiermee literair gevaarlijk spel, persoonlijker was hij nog nooit.

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
► Groots en verrassend

► Groots en verrassend

churchill
Charlie Chaplin en Winston Leonard Churchill: beiden waren prominente publieke figuren en beiden hadden een briljante geest. – ‘Een meesterwerk waarin feit en fictie zo goed met elkaar vermengd worden dat het onderscheid ertussen niet meer van belang is: wat telt is de waarheid van de roman.’

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail