Archief van
Maand: oktober 2018

►De goede zoon

►De goede zoon

essenr
Gepubliceerd: oktober 2018. Klik voor LEESFRAGMENT

essenr2

[Trouw, 13|10] Lezers van Rob van Essen moeten wel literaire avonturiers zijn, voor geen kleintje vervaard, en ze moeten tegen een hyperbewuste schrijver kunnen die van alles en nog wat, wat hem tijdens het schrijven aan zo’n roman invalt, meeneemt: “Eerlijk, ik dacht dat dit lange hoofdstukken zouden worden, met uitgebreide, in proustiaanse zinnen gevatte beschrijvingen van het gebouw, de gasten en de omgeving. Maar ik zie tot mijn verbazing dat ze niet lang willen worden.” Een schrijver die zich voor het oog van de lezer probeert te beheersen en zich laat gaan. Heel bijzonder. (..) Van Essen moet het van zijn verbeelding hebben, zijn werk herinnert aan dat van Murakami en Paul Auster en het doet soms ook een beetje denken aan James Bond en Startrek. [Ook] in zijn vorige roman, ‘Winter in Amerika’, husselde hij waarheid en verzinsels op een intrigerende en vooral vanzelfsprekende manier door elkaar, zodat je als lezer eigenlijk niet wist in welk universum je je bevond.

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
►De innerlijke leeftijd

►De innerlijke leeftijd

habash2
“Stel je voor: binnen in je zit een kleine harde perzikpit met een nummer erin gekerfd, en dat nummer is de leeftijd waarop je op je best bent. Continu lopen mensen te zeiken dat ze niet of niet meer op hun innerlijke leeftijd zitten. Ik niet. Dit zijn mijn topjaren.”

habash3

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
De Transitie

De Transitie

[Micha Wertheim, volkskrant.nl, 10|10] Het Transitie Team heeft goed nieuws voor liefhebbers van de roman. De roman zal ook na de transitie blijven bestaan. In eerste instantie als accessoire voor in de woonkamer. Romans doen het goed als ze naast elkaar in de kast staan. Ze accentueren de horizontale lijnen. Dat neemt niet weg dat romans het ook erg goed doen op een stapeltje. Een stapeltje romans doorbreekt juist de horizontale lijnen en accentueert de verticale lijnen. Ook boetiekhotels zullen romans als decoratie blijven gebruiken om de consument tijdens het ontbijt even dat gevoel van introspectie en contemplatie te geven.

Het schrijven van romans zal na de Transitie ook gewoon verder gaan. Het Transitie Team verwacht een grote toename in het aantal schrijvers. Hoewel het aantal mensen dat een roman wil lezen jaarlijks terugloopt, neemt het aantal mensen dat een roman wil schrijven exponentieel toe.

Het Transitie Team ziet dat als een kans die we moeten aangrijpen. Door het beperkte aantal schrijvers is het huidige literaire landschap minder pluriform dan het potentiële publiek. Na de Transitie zullen de schrijver en de lezer daarom fuseren tot wat wij de schrijver/lezer noemen. De schrijver/lezer schrijft alleen nog voor zichzelf, over zichzelf.

Voor gevestigde schrijvers zal die democratisering even slikken zijn. Ze zullen een groot deel van hun lezers verliezen. Daar staat tegenover dat als de Transitie volbracht is, iedereen alleen nog romans hoeft te lezen die hij of zij zelf heeft geschreven. Dat zullen romans zijn waar de schrijver/lezer zichzelf helemaal in kan herkennen en waar de schrijver/lezer nooit aanstoot aan hoeft te nemen. Ook het probleem van de culturele toe-eigening zal zo als vanzelf ophouden te bestaan. De absolute meerstemmigheid zal ervoor zorgen dat de schrijver/lezer zich geen verhalen meer hoeft toe te eigenen waar ze geen ‘agency’ voor heeft. Waarom zou de schrijver/lezer nog over iemand anders schrijven als iemand anders al voor zichzelf een boek zit te schrijven over zichzelf?

De schrijver/lezer zal steeds minder woorden nodig hebben, om zijn of haar eigen verhaal aan zichzelf toe te vertrouwen. Op den duur zal de schrijver/lezer kunnen volstaan met een roman die maar uit één voornaamwoord bestaat: ‘Ik’.

Dat zal het moment zijn waarop schrijver/lezers weer met elkaars werk kennis kunnen gaan maken. Bij iedere kennismaking zullen ze denken: Warempel, die ‘Ik’, dat had ik kunnen zijn geweest.

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
►Absolute herontdekking

►Absolute herontdekking

boschwitz
‘Dit boek vliegt je op elke pagina naar de keel. Het maakt je boos, het maakt je verdrietig, de dialogen zijn snerpend goed. Het is een voorrecht om het boek in handen te hebben: goed geschreven, heel levendig, dwingend.’ DWDD Boekenpanel

boschwitz2

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
God is een vluchteling

God is een vluchteling

dessin

[review] God is een vluchteling – de terugkeer van het christendom in de Lage Landen van de Vlaamse filosoof David Dessin is zo’n boek dat je lang bijblijft. Omdat het iets bloot legt wat zich onder ons afspeelt, maar grotendeels verborgen is. En omdat het je beeld van de werkelijkheid doet kantelen. (Niet voor niets won Dessin met dit boek de prijs voor het beste theologische boek van 2017.)

Dessin laat zien dat, anders dan vaak wordt gedacht, een zeer groot deel van de migranten die naar Europa komen tot het christendom behoren. In 2012 werden er 26 miljoen christelijke immigranten in Europa geteld tegenover 12 miljoen islamitische immigranten. Dat plaatst de bewering van populistische politieke partijen dat Europa wordt overspoeld door een “tsunami van moslims” in een heel ander perspectief.

(..) De komst van de christen-migranten uit met name het Nabije Oosten heeft [echter] een tragische keerzijde. Het zijn aanhangers van hele oude kerken die teruggaan tot de begintijd van het christendom: de Syrische Kerk, de Chaldeeërs, de Nestorianen, de Koptische Kerk. Onder druk van een steeds agressiever en radicaler wordende islam is er een complete uittocht van christenen gaande uit Syrië, Irak, Iran, Libië, Egypte en Eritrea. (..) De uitkomst van dit alles is dat voor het eerst in zijn geschiedenis een situatie ontstaat dat het christendom als georganiseerde gemeenschap dreigt te verdwijnen uit het gebied waar zijn bakermat ligt. Het doet denken aan de ‘eerste ondergang’ van het christendom in het Nabije Oosten onder de opkomst van het Ottomaanse Rijk vanaf het jaar 1300. Maar de vooruitzichten voor de huidige ‘tweede ondergang’ lijken desastreuzer en onomkeerbaarder dan 600 jaar geleden.

Dessin: “De instroom van christelijke vluchtelingen en migranten zal ons de komende jaren alleen maar meer confronteren met die aardverschuiving in het christendom. Het Europese christendom kan dan op zijn retour zijn, het christendom in Europa is springlevend. Het is alleen niet Europees meer.”

Het thema van de Nacht van de Theologie op 27 oktober 2018 is ‘God is terug’. Er zijn vijf boeken genomineerd voor het beste theologische boek van 2018.

 

1

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail