Archief van
Dag: 6 september 2018

Eureka!

Eureka!

De Amerikaanse dichter Christian Wiman en schrijver Willen Jan Otten gingen op 16-10-2016 een avond in gesprek over poëzie, geloof, inspiratie en mystiek. Het laatste boek van Christian Wiman, Mijn heldere afgrond, werd wereldwijd lovend ontvangen en door Willem Jan Otten vertaald. Het boek is een meditatie over hoe een levensvatbaar, hedendaags geloof eruitziet.

Otten beschrijft Wiman’s boek als de pensées van onze tijd, een door en door theologisch boek zonder een spoor theologentaal. Het boek leert je volgens Otten poëzie lezen, door je te doen beseffen dat ook poëzie afdaalt naar de bron van geloof, dat een verlangen is, opgeweld uit vertwijfeling.
Marjoleine de Vos interviewt Wiman. Ook Stevo Akkerman doet mee aan het gesprek.
– in English and a little bit Dutch –
[Over Christian Wiman] 
Christian Wiman is een Amerikaanse dichter. Hij was jarenlang hoofdredacteur van het blad Poetry.  Zijn boek Mijn heldere afgrond is niet alleen relevant voor gelovigen, maar voor iedereen die bezig is met een ‘brandende zoektocht’. Wiman vraagt de lezer hoe we dit ‘brandende verlangen’ moeten beantwoorden. Wat betekent het voor ons als we de ‘aanhoudende, hardnekkige geest’, die sommigen van ons God noemen, erkennen?

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
►7 september verschijnt van Juli Zeh ‘Lege harten’

►7 september verschijnt van Juli Zeh ‘Lege harten’

zeh2
“[Vijftien] jaar geleden [had ze] al door dat de grote stad passé was en het platteland geen wondermiddel voor de sleetse grote-stads-waan, aangezien het tegendeel van het kwaad nooit de remedie van datzelfde kwaad is. Bij de eenentwintigste eeuw horen middelgrote steden, van middelgroot belang en tot in detail gehoor gevend aan pragmatisme. Je hebt er alles, maar nergens te veel van, genoeg van wat schaars is en daartussenin woonruimte in overvloed, met brede straten en een architectuur die de mens met rust laat.”

zeh3

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail