Archief van
Dag: 16 december 2017

Zoektocht naar essentie

Zoektocht naar essentie

[Kees ’t Hart in De Groene Amsterdammer]

peeters
[klik voor vergroting]
Romans moeten ergens over gaan, zeggen we tegen elkaar. We bedoelen dan dat ze iets aan de orde moeten stellen over wat we nog niet wisten. Waar hoeven romans niet te zijn, liever niet zelfs, de waarheid ligt nu eenmaal op het kerkhof of staat in de krant. Fantaseren, grappen maken, je verlekkeren, achteraf je daden goed praten, de kop in het zand steken, iedereen op het verkeerde been zetten – alles is in romans toegestaan zolang we als lezer het gevoel hebben er iets van te hebben opgestoken. Soms gaat een roman over problemen die we zelf al lang kenden. De opvoeding. De rites de passage. De eerste liefde. Het gevoel ergens niet thuis te zijn. De depressie. Het seksuele tekort. Het idee dat het kapitalisme alles vernietigt. Dat kennen we of weten we natuurlijk allemaal al, we lopen al langer rond dan vandaag. Het komt er dan voor een schrijver op aan in stijl en schrijfverlangen iets aan te boren wat lezers nog niet wisten of vergeten waren. Alles in De avonden van Reve is bekend uit onze eigen jeugd, maar wat dit boek laat uitstijgen boven het zelfbeklag en het zelfmedelijden waar we allemaal last van hebben, is de verbluffende stijl en het ongehoorde en obsessionele schrijfverlangen dat het verhaal en de zinnen voort- en voortstuwt. Dat je zo dus ook een roman kunt schrijven. Wow!

peeters7(..) Peeters maakt van de herinneringen van een oude professor een ware zoektocht naar essentie zonder dat je het idee hebt in een of andere rare wereld te zijn beland. Alles is gewoon en tegelijkertijd is alles raadselachtig.

‘Buiten wapperden de beddenlakens, aangeblazen door de nachtwind. De geest. In het nachtgoed fluistert de geest, dacht ik.’ Overal moet wel ‘de geest’ zijn. ‘Mijn kamer baadde in het warme, grijze licht van de volle maan.’ Ach, dit is een schitterende zin uit het begin waarin de hele tendens van deze roman al direct is geformuleerd.

peeters4

Lees hier een fragment

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Tegendenken

Tegendenken

[boomfilosofie.nl] Al op zesjarige leeftijd wist René ten Bos: ‘Later word ik filosoof’. Na veel omzwervingen is zijn voorspelling uitgekomen: hij is hoogleraar filosofie en in 2017 is hij voor twee jaar benoemd tot Denker des Vaderlands. Naar aanleiding van deze erefunctie sprak journalist Peter Henk Steenhuis hem uitgebreid over de belangrijke thema’s in zijn werk.

Van leiderschap, dieren en stilte tot water, bureaucratie en het antropoceen: René ten Bos heeft zich met van alles en nog wat beziggehouden. Op het eerste gezicht lijken deze onderwerpen misschien weinig met elkaar te maken te hebben, maar ze hebben voor Ten Bos een duidelijke samenhang. Steeds weer laat hij zien hoe deze fenomenen aan onze grip ontsnappen en juist daardoor de werkelijkheid spannender en rijker maken.

‘René ten Bos zou Heidegger aan een vierjarige kunnen uitleggen’ – De Standaard

 

Met ‘Water’ werd Ten Bos genomineerd voor de ECI-literatuurprijs, ‘Bureaucratie is een inktvis’ bezorgde hem de Socratesbeker voor het beste filosofische boek 2016. Vorige maand verscheen ‘Dwalen in het antropoceen’, waarin hij zich afvraagt of de mens een pest is of een zegen voor de aarde. Als Denker des Vaderlands wil Ten Bos ‘niet klaarstaan met de morele hakbijl’, ook niet bij ‘onderbuikachtige verontwaardiging’. Hij ziet het als zijn taak om ‘tegen meningen in te denken’, en treedt daarmee in het voetspoor van de eerste Nationale Denker, Hans Achterhuis, die ‘tegendenken’ als program hanteerde.

René ten Bos – hoogleraar filosofie te Nijmegen – is de vierde Nationale Denker. De tweede Denker was René Gude. Diens opvolger was Marli Huijer.

LogoBoomuitgeversDistributiecentrum01
LEES HIER EEN FRAGMENT (KLIK OP COVER)

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail