Archief van
Maand: juni 2017

Alles in 10½ hoofdstuk…

Alles in 10½ hoofdstuk…

barnes8

 

Een houtworm als verstekeling aan boord van de ark van Noach doet verslag van de grote reis, waarbij hij enigszins afwijkt van de officiële versie en legt uit hoe de menselijke soort zich sindsdien heeft ontwikkeld.

Een zestiende-eeuws Frans gerechtshof heeft een zaak in behandeling waarin de houtworm wordt aangeklaagd.

Een lezing aan boord van een cruiseschip wordt verstoord door Arabische terroristen.

In deze speelse en tegelijk scherpzinnige roman biedt Julian Barnes in tien onderling verbonden hoofdstukken en een briljante korte beschouwing over de liefde, een lichtvoetige, ironische, vaak opbeurende kijk op de wereldgeschiedenis, waarin feit en fictie door elkaar heen lopen.

`Briljant, vrolijk, geleerd, origineel, gedurfd, onthutsend: dit boek is een verrukking om te lezen.’ Salman Rushdie in The Observer

`Een topschrijver van het formaat Ian McEwan.’ NRC Handelsblad

barnes9

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Yeahh!!

Yeahh!!

grossmana_horse

Man Booker Prize voor David Grossman

 

grossmanman-booker-international-prizeA Horse Walks into a Bar, in het Nederlands vertaald als Komt een paard de kroeg binnen van de Israëlische schrijver David Grossman, wint de Man Booker Prize, de prestigieuze prijs waarnaar sinds 2014 ook Engelstalige boeken buiten Engeland, Ierland en het Gemenebest kunnen meedingen.

grossman-paard

Komt een paard de kroeg binnen  draait om stand-upcomedian Dov Grinstein, een botte grappenmaker, die mensen tot op het bot kan vernederen en op een bord achterop het podium met rood krijt bijhoudt hoeveel er al zijn weggelopen. De grimmige voorstelling van Grinstein beslaat het hele boek. Zijn wrede grappen en tot beklemming leidende humor tonen in de loop van de voorstelling welk trauma Grinstein met zich meedraagt.

Grossman verbindt prachtig de agressie van Grinstein met zijn eenzaamheid en zijn diepe verlangen om bewonderd te worden. Een schrijnend voorbeeld van hoe een mens zichzelf kan dwarsbomen.

[bron: boekennieuws.nl]

grossman7

Juryvoorzitter Nick Barley: ‘We waren overweldigd door Grossmans bereidheid om emotionele en stijlgerelateerde risico’s te nemen: elke zin, elk woord telt in dit sublieme voorbeeld van het schrijversambacht.’

[dit is blog no. 300!]

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Doerrs debuut vanaf 22 juni in vertaling

Doerrs debuut vanaf 22 juni in vertaling

doerrbevroren-dromen
Met zijn tweede roman ‘Als je het licht niet kunt zien’ won Anthony Doerr in 2015 de Pulitzerprijs. ‘Bevroren dromen’ gaat over dromen die later werkelijkheid worden en de grote en kleine wonderen van het leven. Lees hier de eerste vijf hoofdstukken van zijn debuut! (klik op foto)

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Tolk

Tolk

birney
De tolk van Java is zonder discussie een grensverleggend boek, dat literair niveau aan sociale bewogenheid paart. Toch is het bovenal een langgerekte demonstratie van de verbluffende vermogens van vertelkracht: de roman heelt, ontwricht, vernieuwt en ontroert. [juryrapport]

birney-prijzen

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Kundera’s kunst

Kundera’s kunst

Two Winter Cherries
Henri J.M. Nouwen in Het laatste dagboek, p.120-121: “Het zien van de film ‘De ondraaglijke lichtheid van het bestaan’ (gebaseerd op het boek van Milan Kundera) was voor mij een buitengewoon ontroerende ervaring.”

[bron: filosofie.nl] Milan Kundera (..) is een man met een roeping. Meer dan enige andere hedendaagse schrijver heeft hij zich sterk gemaakt voor wat hij als de Europese kunstvorm bij uitstek beschouwt – de roman. Geen literair genre, geen aardig volksvermaak, maar een heuse kunstvorm met zijn eigen regels en zijn eigen bestaansreden, dat wil zeggen zijn eigen opdracht: ‘ontdekken wat alleen de roman kan ontdekken’. Want voor Kundera kenmerkt de roman zich in de eerste plaats door de specifieke kennis die hij ons aanreikt. Alleen de roman kan inzicht bieden in de concrete leefwereld van de mens. Sterke roepingen zijn niet zelden een tegenreactie op een voorafgaande toestand, ingeleid door een plotselinge illuminatie. Saulus die Paulus werd op de weg naar Damascus. Ook Milan Kundera heeft zo’n ‘existentiële hapax’ gekend, zoals Michel Onfray het verschijnsel noemt. Na een tijdlang actief te zijn geweest als musicus, toneelschrijver en dichter, begon hij (..) aan het eind van de jaren 50 korte verhalen te schrijven, en algauw kwam hij tot het besef dat verhalend proza iets te bieden had wat hij tot dan toe nergens anders had gevonden: de mogelijkheid om mens en wereld met een lucide, afstandelijke blik te bezien door ‘het doek van de voorinterpretatie te scheuren’, zoals hij het later zou omschrijven. (..)

kundera4
Narrow Gate

Ook de filosofie en de wetenschappen willen mens en wereld zien zoals ze in werkelijkheid zijn. Het probleem is daarbij (Kundera citeert in dit verband Edmund Husserls beroemde lezingen over de crisis van de Europese mensheid) dat de filosofie alleen interesse heeft voor abstracties, terwijl de wetenschappen door hun steeds verdergaande specialisatie het totaaloverzicht allang kwijt zijn en zelfs volstrekt onverenigbare uitgangspunten hebben. Dit heeft ertoe geleid dat de Europese mens het zicht op zijn concrete ‘leefwereld’ kwijt is: hij is, om met Husserls leerling Heidegger te spreken, in ‘zijnsvergetelheid’ verzonken. Waarbij – volgens Kundera – de twee grote denkers zelf ook één ding zijn vergeten, namelijk ‘dat zich met Cervantes een grote Europese kunst gevormd heeft, die niets anders is dan de verkenning van dat vergeten zijn.’

De filosofie is bij Kundera nooit ver weg. Neem alleen al de titels van zijn latere romans: De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (of beter nog: van het zijn, want de term verwijst weer naar Heidegger), Onsterfelijkheid, Traagheid, Identiteit, Onwetendheid.

Two Winter Cherries
Two Winter Cherries

En wie herinnert zich niet het begin van De ondraaglijke lichtheid, waar de schrijver eerst een tijdje stilstaat bij Nietzsches idee van de eeuwige terugkeer voordat hij het verhaal van de roman van start laat gaan. Vooral Nietzsche, Heidegger, de fenomenologie en het existentialisme zijn voor Kundera van groot belang geweest, maar we moeten ons niet laten verleiden tot ‘de misvatting aller misvattingen: denken dat er tussen filosofie en literatuur eenrichtingsverkeer bestaat, dat de “beroepsvertellers” hun ideeën, voor zover ze die nodig hebben, alleen maar kunnen ontlenen aan de “beroepsdenkers”.’ kundera4Inderdaad heeft de roman misschien wel net zo vaak het voortouw genomen. Cervantes, Rabelais, Fielding, Sterne, Diderot, Flaubert, Tolstoj, Proust, Kafka, Gombrowicz, Broch, Musil: aan de lijst van romanciers die in hun romans een onbekend aspect van het menselijk bestaan hebben ontsloten dat vervolgens door de filosofie als thema is overgenomen, lijkt geen einde te komen. Wat overigens niet betekent dat deze romanciers ‘filosofische romans’ schreven, romans waarin een vooropgezet idee wordt geïllustreerd aan de hand van een verhaal. Filosofen die zich aan de roman wagen, gaan volgens Kundera altijd hopeloos de mist in (één uitzondering: Diderot), juist omdat ze het abstracte steevast boven het concrete blijven stellen.

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail